Robot kamp

Gepost in Welpen

Maar dat zou ons niet dwarsliggen! Alien of niet, de welpen hadden genoeg moed om in het donker op zoek te gaan naar codes, die ze later in elkaar konden puzzelen tot een volledig morsecode alfabet. Nadat we een tijdje geoefend hadden, en we het al aardig in de vingers kregen, kwam er plots een licht van buitenaf naar binnen schijnen! Met alle welpen tegen de raam gedrukt kwamen we tot de conclusie dat de alien met ons probeerde te communiceren via de code. Met ingehouden adem noteerde we zijn boodschap.

Raket stuk. 333TH100XYZ. RGRD slecht. Help!

Dat was nog eens een verassing. De alien was niet van plan om onze hersenen op te slurpen, maar kwam bij ons om hulp vragen. De RGRD zat al een tijdje achter zijn spoor aan en hij had dringend een nieuw raket nodig. De raadselachtige code hadden we op google opgezocht, en al snel kwamen we erachter dat het een rakettype is. Op dat moment kwam ook plots Kaa binnenvallen, helemaal verward en onder het slijm. Hij kon zich niet herinneren hoe hij op Thorheim was gekomen, of hoe hij onder het slijm kwam te zitten. De alien moest er dus achter zitten, bedachten de welpen. Kaa had even een momentje nodig om bij te komen, en de kids konden ook wel een nachtje goede rust gebruiken. Hoog tijd om de tandenborstel te pakken en de slaapzak in te kruipen.

De volgende ochtend was het meteen duidelijk dat we bezoek hadden gehad in de slaapzaal. Een spoor van dik, groen alien slijm bedekte de vloer en de deur, met aan het einde van het spoor een bord vol met morsecodes. Na even wat ontcijferwerk konden we lezen wat er stond. De alien wou heel graag onze hulp bij het bouwen van een nieuwe raket. De website die we eerder hadden gevonden bevatte een blauwdruk voor het raket, jammer genoeg was deze versleuteld. Even leek dat het einde verhaal te zijn, totdat we opmerkte dat er een bericht verstopt zat aan het eind van de bouwplan. De neefjes van de gestrande alien hadden de RGRD gehackt. Ook hadden ze het bouwplan in stukken gesneden en verspreid over het bos. Pas als we konden bewijzen dat we betrouwbaar waren, gaven ze ons de decoder voor alle locaties van de blauwprint. Aan de hand van verschillende opdrachten bewezen de welpen dat ze vingervlug, sterk, strategisch en betrouwbaar waren. Met de decoder in handen konden we eindelijk verder. Na flink zoeken en puzzelen hadden we alle stukjes van de blauwprint bij elkaar en was het tijd om eens goed te gaan lunchen. Van hard werken krijg je immers veel honger!

Na de lunch zijn we begonnen aan de bouw. Er moest van alles gebeuren; raketvleugels maken, straalmotors bouwen, hittebestendige platen buigen, en natuurlijk een likje verf hier en daar. Maar er ontbrak nog iets. Brandstof! En niet zomaar brandstof, maar een speciale brandstof die sterk genoeg was om de raket de ruimte in te schieten. Deze super sonische brandstof was alleen enkel te verkrijgen bij speciale uranium-dealers, en daar was de RGRD zich maar al te goed van bewust. Om toch aan de brandstof te kunnen komen moesten de welpen geld verdienen en de kostbare ingrediënten weg zien te smokkelen zonder gepakt te worden door de RGRD. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan, maar we zijn er toch in geslaagd om genoeg loodvrij-uranium, Th thorium en koolstofbrokjes te verzamelen voor de brandstof. Nu was hij helemaal af en klaar voor gebruik. Na afloop hadden de welpen een welverdiend momentje rust verdient om een film te kijken om daarna te gaan eten.

In de avond hebben we nog buiten in het donker een sluipspel gespeeld om vervolgens gezellig met z’n alle rond het kampvuur worstjes te braden. De volgende ochtend was er van de raket niets meer te bekennen, maar was er wel een roetzwart spoor in het gras waar hij was gelanceerd. Het was tijd om eens alle sporen die achtergelaten waren door de alien te wissen, voordat de RGRD ons in verband zou trekken met zijn verdwijning. Het hele gebouw is schoon geschrobd, de raketsporen gewist en iedereen had beloofd de alien geheim te houden, zelfs van de ouders. Om er voor te zorgen dat de ouders niets door zouden hebben van een alien in het bos, gingen we een robotspel spelen voor de welpen om als smoes te gebruiken. Door tegen elkaar te racen of vechten, en strategisch je robot op te bouwen konden de welpen op de scorebord omhoogschieten in de ranglijst. Helaas konden we niet eeuwig door met spelen, want het werd tijd om het kamp af te sluiten. Rond 12 uur was het kamp officieel gesloten en kon iedereen naar huis.

Wat een avontuur was dat.

The Best betting exchange http://f.artbetting.netby ArtBetting.Net
How to get Bookmakers Bonus - articles.
BIGTheme.net - Theme Catalog